پرچمداران علم الهی سه رسالت مهم را بعهده دارند
حجت الاسلام و المسلمین عبدالامیر خطاط
در هر دوره پرچمداران علم الهی گروهی هستند که انسانهای پاک و منزه و اهل عدالتی می باشند که سه رسالت را به عهده دارند و باید از دین ،آفاتش را کنار بزنند ، و ما باید در هر زمانی عالمانی را داشته باشیم که در مقابل این آسیب ها بایستند و غبار از چهره دین کنار بزنند.
حجت الاسلام و المسلمین عبد الامیر خطاط جانشین مدیر مرکز مدیریت حوزه های علمیه استان اصفهان در همایش تجلیل از ممتازین حوزه علمیه اصفهان ضمن تشکر از برگزار کنندگان این همایش اظهار داشت :
در روایت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) می خوانیم « یَحْمِلُ هَذَا اَلْعِلْمَ مِنْ کُلِّ خَلَفٍ عُدُولٌ یَنْفُونَ عَنْهُ تَحْرِیفَ اَلْجَاهِلِینَ وَ اِنْتِحَالَ اَلْمُبْطِلِینَ وَ تَأْوِیلَ اَلْغَالِینَ»۱
در هر دوره پرچمداران علم الهی گروهی هستند که انسانهای پاک و منزه و اهل عدالتی می باشند که سه رسالت مهم را به عهده دارند و باید از دین ،آفاتش را کنار بزنند.
یکی از خطرات دین تحریف غالین است و کار عالمان دین ایستادن در مقابل افراد گزاف گو است که مطالب را بیش از آنکه هست تصور و تبلیغ میکنند.
آسیب دیگر برای دین انتحال المبطلین است ،کسانی هستند که بر اساس هوا و هوس و شهوات و امیال درونی چیزهایی را به دین میبندند و آنچه در دین نیست را وارد دین میکنند و دین را از ماهیت اصلی اش جدا میکنند.
گروه دیگر که آسیب به دین می زنند جاهلینی هستندکه قصد و غرض ندارند اما بر اساس نا آگاهی تفسیر به رای میکنند و با یک مقدمات ناصحیح دین را به گونهای ترجمه و تفسیر میکنند.
و ما باید در هر زمانی عالمانی را داشته باشیم که در مقابل این آسیب ها بایستند و غبار از چهره دین کنار بزنند و این بر عهده شما عزیزان و نور چشمان است که در آینده با کسب علوم الهی انشاء الله بتوانید این مسئولیتها را به عهده بگیرید.
و لذا در روایات متعدد داریم که « إذا ظَهَرتِ البِدعُ فی اُمّتی فلْیُظهِرِ العالِمُ علمَهُ ، فمَن لَم یَفعلْ فعَلَیهِ لَعنهُ اللّه»۲ وقتی که یک سری مسائلی که در دین نیست در دین قرار گرفت این عالم است که باید علمش را اظهار بکند و اگر این مسئولیت را انجام نداد و عَلَیهِ لَعنهُ اللّه مورد خشم و غضب خدای متعال قرار میگیرد.
بنابر این گروهی باید باشند که دین را به خوبی بشناسند و به خوبی بشناسانند و این مسئولیت به عهده شما و همه طلاب حوزه علمیه است و شما که به عنوان ممتاز شناخته شدهاید پیش قراولان این حرکت هستید.
لازم می دانم به صورت مختصر چند نکته را متذکر شوم ،یکی از مشکلات این است که گاهی طلاب عزیز ما دور هم جمع میشوند و موضوعی را بررسی میکنند و به نتیجه میرسند و بیانیه اعلام محکومیت هم صادر میکنند و بصورت یک مسئله مهم آن را ترویج می نمایند بدون اینکه نظر مخالف را شنیده باشند.
مثلاً برخی از طلاب مطرح میکنند ما که نمیخواهیم مجتهد بشویم چرا باید کتاب های کفایه و رسائل بخوانیم؟ این از موضوعاتی است که قطع به یقین نتیجه گیری در باره آن بدون شنیدن نظر مخالف صحیح نیست ، باید نظرات موافق و مخالف بیان شود و بعد از شنیدن آنها به نتیجه و جمعبندی برسیم.
خداوند متعال در قرآن می فرماید: « فَبَشِّرْ عِبَادِ الَّذینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ»۳ عزیزان و نور چشمان دستور دین ما این است که نسبت به هر مسئلهای که میخواهیم جمعبندی داشته باشیم سعی کنیم برای اینکه روز قیامت معذور باشیم نظر مخالف را هم بشنویم و بعد به جمعبندی برسیم این خلاف ضوابط علمی است که انسان تحقیق ناقص بکند،من به ضرس قاطع عرض میکنم آنهایی که نقد میکنند بعضا نادانسته نقد میکنند.
البته این برنامه آموزشی و کتابها هیچ کدام وحی منزل نیست و قابل نقد است اما نقد ما باید همراه با معیارهای نقد باشد لذا توصیه من این است که در هر مسئله ، موضعگیری شما بر اساس اصول صحیح نقد باشد.
مطلب بعدی اینکه علمگرا باشید و نه نمره گرا ،ما چارهای نداریم در نظام آموزشی فعلی همین روند را جلو ببریم تا زمانی که بتوانیم یک نظام آموزشی جدید پیشرفته و مترقی را جایگزین آن کنیم و در این زمینه مشغول مطالعه هستیم و از نقد شما و دیگران استفاده خواهیم کرد .
در بحث نمرهها و امتحانات مثلاً نمره ضعیف قطعا نشان دهنده ضعف علمی هست ولی نمره بالا نشان دهنده علمیت بالا نیست چون افراد تیزهوشی هستند که مطالب را دریافت میکنند و نمرههای بالایی را هم کسب می کنند اما بعد از یکی دو ماه ممکن است همه چیز را فراموش کنند.
الان آنچه لازم است در حوزه علمیه به عنوان یک دغدغه با آن توجه شود نیاز به علم و تربیت عالم است زیرا جامعه ما نیاز به عالم دارد ،عالم است که میتواند این رسالت را انجام بدهد به تعبیر دیگر خودمان را در انحصار کمیت قرار ندهیم و مقداری به کیفیت بپردازیم.
از اساسیترین مطالب در بحث کیفیت، مسئله مباحثه کردن است و بطور خلاصه باید گفت افرادی که اهل مباحثه نیستند اهل علم نیستند و واقعیت علم را نمی دانند و لذت علم را نمی چشند.
مباحثه کردن ،گوهر گرانبها و میراث سلف صالح ما و جزو سنتهای مبارک حوزههای علمیه است که آثار و برکات فراوانی دارد.
یکی از طلاب حوزه علمیه امام صادق که ۱۵ سال در چین به عنوان استاد دانشگاه حضور داشت تعریف می کرد که روزی دو نفر دانشجو را دعوت کردم و مباحثه کردن را یادشان دادم وقتی نتایج علمی آن را دیدند کم کم دانشجو ها دیگر هم برای یادگیری مباحثه آمدند و الان «مباحثه کردن» جزو فرایند آموزشی آن دانشکده قرار گرفته است.
چیزی که الان دارد بین ما منسوخ میشود وقتی دیگران فواید آن را متوجه میشوند چنین با آغوش باز استقبال میکنند و در نظام آموزشی خود قرار میدهند.
مباحثه کردن ۱۰ الی ۱۵ نوع برکت دارد که قدرت سخنوری و قدرت مناظره و توانایی درگفتگو از جمله این برکات است لذا توصیه میکنم که مسئله مباحثه را جدی بگیرید.
معاونت آموزش دنبال این مسئله است و با جاهای مختلف هم صحبت شده است که به جای کمیت گرایی ،کیفیت آموزش مورد توجه قرار بگیرد و افرادی که وقت میگذارند و اهل مباحث هستند مورد حمایت و تشویق قرار بگیرند و برای ممتازان اهل مباحثه هم هدیه ویژه ای در نظر گرفته شده است.
طبق آماری که داریم از طلابی که ممتازند حدود ۵۰ درصد اهل مباحثه هستند که باید مسئله مباحثه کردن را زنده کنیم و ممکن است در سال آینده به این نتیجه برسیم که فقط طلاب ممتازی که مباحثه انجام می دهند را مورد حمایت و تشویق قرار دهیم، به هر حال تمام این مقدمات برای این است که ما در آینده نیاز جامعه به عالمان دین را به برکت حضور و تلاش شما بر طرف کنیم .
۱-دعائم الإسلام و ذکر الحلال و الحرام و القضایا و الأحکام , جلد۱ , صفحه۸۱
۲-تفصیل وسائل الشیعه إلی تحصیل مسائل الشریعه , جلد۱۶ , صفحه۲۶۹
۳-سوره زمر -آیه ۱۸